Lodospady w Rudawce Rymanowskiej to jedna z najbardziej widowiskowych zimowych atrakcji Podkarpacia. W mroźnych miesiącach Rudawka Rymanowska zamienia się w krainę fantazyjnych form lodowych i bajkowych sopli. To właśnie tutaj, przy ogromnym urwisku nad malowniczym przełomem Wisłoka tworzą się imponujące lodospady, które powstają podczas długotrwałych i silnych mrozów. Ich zaskakująca forma sprawia, że do Rudawki Rymanowskiej przybywają głodni wspaniałych widoków turyści. Zobacz jak dotrzeć do lodospadów w Rudawce Rymanowskiej - w artykule znajdziesz mapkę oraz opis dostępnych tras.
- Lodospady Rudawka Rymanowska
- Lodospady w Rudawce Rymanowskiej - zimowa atrakcja Beskidu Niskiego
- Jak dotrzeć do lodospadów w Rudawce Rymanowskiej?
- Zarys historii lodospadów w dolinie Wisłoka
- Co oprócz lodospadów znajdziemy w Rudawce Rymanowskiej
- Wspinaczka po lodospadach w Rudawce Rymanowskiej
- Galeria lodospadów
Lodospady Rudawka Rymanowska
- To prawdziwy cud natury - mówią odwiedzający to miejsce turyści. Trudno się dziwić. Sami jesteśmy pod ogromnym wrażeniem każdego roku, kiedy przyjeżdżamy podziwiać bajkowe sople lodu.



Lodospady w Rudawce Rymanowskiej - zimowa atrakcja Beskidu Niskiego
Jest takie miejsce na Podkarpaciu, które zimą zamienia się w baśniową krainę lodu, a urwiste ściany opadające w kierunku koryta rzeki Wisłok, stają się wówczas najchętniej odwiedzaną atrakcją turystyczną Beskidu Niskiego. Bez względu na porę roku, w okolicach Rudawki Rymanowskiej Wisłok pokazuje swój prawdziwy urok tworząc liczne zakola i malownicze kaskady, przy których nie trudno wpaść w zachwyt. Jednak to co dzieje się tu zimą przekracza najśmielsze oczekiwania wizualne chyba każdego kto przyjedzie w te rejony. Warunek jest jeden - odpowiednio niska temperatura.
Zobacz też: Wisłoczek

Lodospady, to niezwykle malownicze kreacje, które tworzą się ze spływającej wzdłuż skał wody. Małe strumyczki i cieki wodne pod wpływem ujemnej temperatury zamarzają i tworzą sople, które wraz z napływem wody powiększają się i przybierają duże rozmiary. To piękne zjawisko można obserwować tylko w zimie i tylko przy dużych mrozach (najlepiej poniżej -10°C), dlatego też jest ono tak unikatowe.
Zimą na lodospady do Rudawki Rymanowskiej jeździmy już od wielu lat i z doświadczenia wiemy, że najładniejsze sople lodu można podziwiać kiedy przez kilka następujących po sobie dni temperatura utrzymuje się w okolicach -10°C. Wówczas jest idealny moment na zwiedzanie tej bajkowej krainy. Wisłok przykrywa gruba warstwa lodu i śniegu, dlatego można spokojnie przejść przez rzekę i pokonać całą drogę od ściany Olzy - największej odkrywki fliszu karpackiego w Karpatach - aż do głównej ściany lodospadów.
Uwaga: Będąc po tej samej stronie rzeki co lodospady, należy zachować bezpieczną odległość. Ciężkie sople lodu często odrywają się od ściany powodując bezpośrednie zagrożenie dla osób znajdujących się w pobliżu. Szczególną ostrożność należy zachować podczas dodatnich temperatur, kiedy lód zaczyna topnieć.
Zobacz także: Zimowe atrakcje Podkarpacia
Jak dotrzeć do lodospadów w Rudawce Rymanowskiej?
Lodospady można spotkać w Rudawce Rymanowskiej na brzegu Wisłoka. Największe z nich znajdują się w dwóch miejscach, a pomniejsze okazy w różnych miejscach przy brzegu rzeki, otoczone wysokimi ścianami skalnymi.
Jeśli chodzi o dojazd do Rudawki Rymanowskiej, to położona jest w gminie Rymanów w powiecie krośnieńskim, a trasę do lodospadów można rozpocząć w dwóch miejscach zaznaczonych na mapie na niebiesko w miejscach parkingowych. Przed wyruszeniem w trasę należy zapoznać się dokładnie z mapą, bo za każdym razem kiedy jesteśmy na miejscu obserwujemy jak część osób błędnie ocenia punkt docelowy kończąc wycieczkę na ścianie Olzy i z zawodem na twarzy wracają do samochodu. A w rzeczywistości to dopiero jedna z pierwszych atrakcji na trasie.
Wielokrotnie sprawdziliśmy wszystkie dostępne trasy, a poniżej ich krótka charakterystyka:
- Trasa Pomarańczowa - prowadzi z oficjalnego parkingu przy drodze w stronę Ściany Olzy, a następnie schodząc ścieżką w prawo w górę rzeki Wisłok. Po dotarciu do Ściany Olzy - największej odkrywki łupków menilitowych w polskich Karpatach - należy kierować się prawym brzegiem Wisłoka, częściowo przez las, a w pewnym miejscu przejść przez rzekę i idąc dalej drogą leśną (już po drugiej stronie rzeki) po kilku minutach dotrzemy do celu - głównej ściany lodospadów.
- Trasa Zielona - rozpoczyna się przy stadninie koni Zakładu Doświadczalnego Zootechniki Odrzechowa i nie wymaga przejścia przez rzekę. Tutaj nie ma oficjalnego parkingu, jednak z doświadczenia wiem, że kilka samochodów jest w stanie się zatrzymać na poboczu. Po zaparkowaniu kierujemy się ścieżką idącą w las i należy kierować się później cały czas w lewą stronę. Trasa jest nieco krótsza i wygodniejsza niż pomarańczowa, lecz mniej widokowa. Tę trasę wybierz kiedy lód na rzece jest słaby i nie ma możliwości przejścia na drugą stronę.
- Żółty odcinek pozwala dotrzeć do rzadko wspominanej mniejszej ściany lodospadów, do której mało kto dociera. To mało popularny fragment ścieżki. Ściana lodospadów w tym miejscu jest nieco przysłonięta gałęziami lecz same lodospady są dobrze widoczne.
Idąc ścieżką zieloną prowadzącą z centrum Rudawki Rymanowskiej można dotrzeć zarówno do mniejszego jak i głównego lodospadu.
Zarys historii lodospadów w dolinie Wisłoka
Piękne lodospady na Podkarpaciu, które możemy teraz podziwiać zaczęły swoją historię już kilka tysięcy lat temu, kiedy to rzeka Wisłok przeciągnięta do potoku Czemyślanka zmieniła bieg na północ od Rudawki Rymanowskiej w stronę Beska, a nie tak jak niegdyś w stronę Rymanowa. Wody Wisłoka przez wiele lat podmywały brzegi skały i drążyły ją, w efekcie czego utworzył się skalny klif. Obecna w gruncie woda przebija się przez skały zasilając położoną w dolinie rzekę, która w zimie jest w tym miejscu jednym z elementów zjawiskowej kompozycji.
Co oprócz lodospadów znajdziemy w Rudawce Rymanowskiej
Spektakularne lodospady w Rudawce Rymanowskiej, to jedyne takie miejsce na Podkarpaciu. Zobaczymy tu niespotykanie duże sople rozciągające się na całe ściany skalne i osiągające niespotykane rozmiary. Pamiętajmy jednak o ostrożności podczas przechodzenia przez rzekę, gdyż pod warstwą śniegu nie zawsze jest mocny lód, a także o odłamujących się kawałkach lodu ze skalnej ściany. Trzeba na nie uważać zwłaszcza w dzień, gdy świeci słońce, które podnosi temperaturę i nagrzewa lód.
Okolice Rudawki Rymanowskiej to zdecydowanie tereny, które warto odwiedzić. Osobliwe atrakcje mieszczące się tuż przy korycie rzeki Wisłok w miejscowości Rudawka Rymanowska, to naturalne formy przyrodnicze, które znajdziemy tylko tutaj i należą one do największych zimowych atrakcji jakie znajdziemy w dolinie rzeki Wisłok.
Podziwianie lodospadów to tylko jedna z opcji na jaka możemy się zdecydować odwiedzając okolice Rudawki Rymanowskiej. Znajdziemy tu również:
- Zakład Doświadczalny Instytutu Zootechniki,
- Ośrodek uzdrowiskowy,
- wodospad w Wisłoczku,
- Ścianę Olzy,
- Jezioro Sieniawskie,
- Stary tartak w Besku.
Wspinaczka po lodospadach w Rudawce Rymanowskiej
Rudawka Rymanowska zimą jest również celem miłośników wspinaczki lodowej. Podczas przedłużonych mrozów potężne wodospady nad Wisłokiem zamarzając, tworzą kilkudziesięciometrowe lodospady. Jednak warunki sprzyjające powstawaniu lodospadów nadających się do wspinaczki zdarzają się rzadko – eksperci podają, że dogodne formacje powstają zazwyczaj raz na kilka lat. Lokalni wspinacze z Krosna, Jasła czy Sanoka traktują Rudawkę jako teren zimowych treningów i eksploracji. Niestety nie każda zima jest sprzyjająca. W sezonie 2022/23 formacje praktycznie nie powstały. Pojawienie się odpowiednich lodospadów zależy od fal silnego mrozu.
Największe formacje sięgają ok. 20 m wysokości. Największy lodospad tzw. „Sektor Główny” osiąga około 20 m wysokości i przy wyjątkowo korzystnych warunkach ciągnie się nawet do 50 m wzdłuż Wisłoka. Trudności wspinaczkowe na największych formacjach mogą sięgać nawet stopnia WI4, co oznacza strome, techniczne lodowe kaskady wymagające dużego doświadczenia. Drugi, udokumentowany rejon wspinaczkowy, zlokalizowany około 3 km w dół biegu rzeki, ma łagodniejszy charakter. Dominują tam krótsze i mniej strome drogi o trudnościach najczęściej w przedziale WI2–WI3, a same formacje uchodzą za względnie bardziej stabilne. Ze względu na niestabilność lodu zaleca się asekurację od góry z tzw. "wędki” lub solidne układy linowe z dołu.
Galeria lodospadów




